کشور ما از لحاظ تنوع و کميت مواد معدني، داراي توانمندي بالايي است. بنابر شواهد موجود، استخراج معادن در ايران از قدمت بسيار طولاني برخوردار است و آثار بجامانده از قرن‌هاپيش، حکايت از تبحر نياکان ما در شناسائي و بهره برداري از ذخائر معدني دارد. آموزش معدن‌کاري به شيوه نوين، به تعليمات مدرسه دارالفنون (حدود 150 سال پيش) بر مي‌گردد که در کنار علوم نظامي و طب، به آموزش علم معادن، نيز مي‌پرداخت.

با تاسيس دانشگاه تهران در سال 1313، شعبه مهندسي معدن بعنوان يکي از اولين رشته‌‌هاي تحصيلي دانشکده فني شروع بکار نمود. اولين گروه دانشجويان معدن که چهار نفر بودند، در سال 1317 فارغ التحصيل شدند و بدين ترتيب مهندسي معدن در ايران متولد گرديد. رشته معدن در سال‌هاي 1342 تا 1346 وابسته به گروه آموزشي معدن، زمين شناسي و نفت بود که در سال 1346 به گروه آموزشي مهندسي معدن و ذوب فلزات تغيير نام داد. اين گروه از سال 1350 و پس از انفکاک گروه مهندسي متالورژي از آن، تا چندي پيش به نام گروه آموزشي مهندسي معدن فعاليت مي‌نمود و با تبديل دانشكده فني به پرديس دانشكده‌‌هاي فني، اين گروه نيز به دانشكده مهندسي معدن ارتقاء سازماني يافت.