بشر از بدو خلقت در پي ابداع ابزار و وسايل گوناگون براي برقراري ارتباط مطلوب با محيط اطراف خود بوده است. آهنگ رشد تمدن در طول تاريخ، به موازات روند توسعه و بهينه‌سازي مواد سازنده ابزار‌هاي مورد استفاده بشر، سرعت گرفته و در قرن حاضر به اوج خود رسيده است. امروزه مهندسي متالورژي و مواد، نقشي کليدي در پيشرفت صنايع فوق مدرن و جديد مانند صنايع هسته‌اي، صنايع انرژي، تکنولوژي پزشکي و کاربرد‌هاي فضاي و نظامي داشته و تحقيقات کاربردي و پايه‌اي‌ در متالورژي و مواد، پيوسته افق‌هاي جديدي را فرآوري پيشرفت تمدن بشري‌ گشوده است.

در بدو تاسيس دانشکده فني در سال 1313، رشته مهندسي معدن يکي از چهار رشته مهندسي بود که دانشجويان آن پس از طي يک دوره تخصصي چهارساله فارغ التحصيل مي‌شدند. در سال تحصيلي 45-1344 سيستم آموزشي به سيستم واحدي تغيير يافت و يک سال به دوره تحصيلي افزوده شد. اين رشته در سال 1346 به گروه مهندسي معدن و ذوب فلزات تغيير نام داد و در سال 1358 با کاهش دوره تحصيلي از پنج سال به چهار سال، مقطع تحصيلي از کارشناسي پيوسته به کارشناسي تغيير پيدا کرد. پس از آن نيز، پذيرش دانشجو در مقطع کارشناسي ارشد ناپيوسته آغاز و از سال 1377، پذيرش دانشجو در دوره دکتري در اين دانشكده شروع شد.

  دانشكده مهندسي متالورژي و مواد با دارا بودن زيربنايي بالغ بر 17800 متر مربع و در اختيار داشتن تجهيزات مناسب از جمله ميکروسکوپ الکتروني، کوره ذوب خلاء، دستگاه‌هاي تست مکانيکي و دستگاه‌هاي مجهز در زمينه خوردگي و اکسيداسيون، امکانات تحقيقاتي ويژه و موقعيت منحصر به فردي را در کشور داراست. توان تحقيقاتي اين دانشکده، با بهره‌گيري از وسايل جديد و پيشرفته‌اي که دردست تهيه است، در آينده‌اي نزديک، به نحو چشمگيري افزايش خواهد يافت.